CLAUDE.md is pas het begin — de drie configuratielagen die Claude Code een geheugen geven

CLAUDE.md is pas het begin — de drie configuratielagen die Claude Code een geheugen geven

Scroll door LinkedIn en je ziet ze overal: screenshots van CLAUDE.md bestanden. "Dit is mijn setup!" Alsof dat het hele verhaal is.

Het is het eerste hoofdstuk.

Na 2000+ uur Claude Code gebruik ik drie configuratielagen die samen bepalen hoe effectief Claude voor me werkt. De meeste gebruikers kennen er maar één. In dit artikel laat ik zien hoe alle drie werken — met voorbeelden uit mijn eigen marketing- en content-workspace.

Geen developer-tutorial. Dit is hoe ik als AI architect mijn Claude Code configuratie heb ingericht voor dagelijks werk.

Waarom configuratie ertoe doet

Zonder configuratie is Claude Code een slimme gesprekspartner die elke sessie opnieuw begint. Je legt uit wat je project is, wat je tone of voice is, welke regels er gelden, waar bestanden staan. Elke. Keer. Opnieuw.

Met de juiste configuratie is Claude Code een teamlid dat je project kent, je voorkeuren onthoudt, en automatisch de juiste context laadt voor de taak waar je mee bezig bent.

Het verschil is niet subtiel. Volgens het SFEIR Institute vermindert een goed-gestructureerde CLAUDE.md alleen al de tijd die je besteedt aan het herhalen van instructies met 25%. En CLAUDE.md is maar laag één van drie.

Laag 1: CLAUDE.md — de projectbijsluiter

CLAUDE.md is het bestand dat Claude Code automatisch leest bij het starten van een sessie. Het is je project-level instructie: wie je bent, wat het project is, welke regels er gelden, waar bestanden staan.

Dit is een vereenvoudigde versie van mijn eigen CLAUDE.md:

Wat valt op?

Dit is geen developer-configuratie. Er staat geen tech stack, geen linting rules, geen test commands. Dit is een marketing workspace. De mapstructuur vertelt Claude waar content staat, hoe bestanden heten, en welke workflows er zijn.

De meeste CLAUDE.md voorbeelden die je online vindt zijn geschreven voor developers. Maar Claude Code werkt net zo goed voor content, strategie, en marketing — als je het de juiste context geeft.

CLAUDE.md per submap

Wat veel mensen niet weten: je kunt CLAUDE.md bestanden in submappen plaatsen. Claude laadt ze automatisch wanneer je in die map werkt.

Ik heb een aparte CLAUDE.md in mijn Content/ map die specifieke regels bevat voor content-werk: waar drafts worden opgeslagen, welke naamgeving geldt, welke kwaliteitschecks er zijn. Die informatie hoeft niet in de hoofd-CLAUDE.md — het laadt alleen wanneer het relevant is.

Best practice: houd het beknopt

Meerdere bronnen waarschuwen: een te lange CLAUDE.md wordt deels genegeerd. Het model heeft context-limieten. Als je alles in één bestand propt — tone of voice, workflows, regels, voorbeelden — verliest de instructie aan kracht.

Dat is precies waar laag twee voor is. En het is ook de reden waarom betere prompts niet schalen — je hebt betere context nodig.

Laag 2: .claude/rules/ — automatische domeinregels

Dit is de laag waar bijna niemand over praat.

In de map .claude/rules/ kun je losse markdown-bestanden plaatsen die Claude automatisch laadt. Geen imports nodig, geen verwijzingen in CLAUDE.md. Ze laden op basis van het pad waar je werkt.

Mijn rules-map ziet er zo uit:

Hoe automatisch laden werkt

Elk rules-bestand kan een paths frontmatter bevatten die bepaalt wanneer het laadt:

Werk ik aan een LinkedIn post? Dan laadt Claude automatisch de LinkedIn-regels: hook-formule, optimale postlengte, verboden patronen, algoritme-kennis. Werk ik aan een blog? Dan laden de blog-regels: frontmatter-vereisten, SEO-checklist, structuurrichtlijnen.

Ik hoef het niet te vragen. Het gebeurt automatisch.

Concreet voorbeeld: mijn LinkedIn rules

Mijn linkedin-rules.md bevat onder andere:

• Hook moet binnen 210 characters vallen (vóór "Meer weergeven")
• Geen externe links in de post (60% reach penalty)
• Geen engagement bait ("Comment YES", "Tag iemand")
• Geen hashtags (2026: nauwelijks impact)
• Format mix: 4x text-only, 3x carousel, 2x image, 1x video per 10 posts

Dit zijn regels die ik niet elke sessie wil herhalen. Ze veranderen zelden. Maar ze zijn cruciaal voor de kwaliteit van elke LinkedIn post die Claude voor me schrijft.

Waarom dit beter is dan alles in CLAUDE.md

Drie redenen:

1. Context-efficiëntie. Claude laadt alleen de regels die relevant zijn voor de huidige taak. Werk ik aan email? Dan belast de LinkedIn-kennis het context window niet.

2. Onderhoud. Ik kan mijn LinkedIn-regels aanpassen zonder de rest van mijn configuratie te raken. Eén bestand, één verantwoordelijkheid.

3. Schaalbaarheid. Ik heb zes rules-bestanden. Dat zou mijn CLAUDE.md onleesbaar maken. Als losse bestanden is het overzichtelijk en modulair.

Laag 3: Memory — wat Claude onthoudt tussen sessies

De derde laag is de meest onderschatte: persistent geheugen.

Claude Code kan informatie opslaan die beschikbaar blijft in toekomstige sessies. Niet in CLAUDE.md (dat is statisch en door jou geschreven), maar in een apart memory-systeem dat Claude zelf beheert op basis van wat er tijdens het werk gebeurt.

Wat memory opslaat

Er zijn verschillende typen geheugen:

• Feedback: correcties die je geeft ("schrijf altijd in het Nederlands op Nederlandse posts") worden onthouden zodat je ze niet hoeft te herhalen
• Projectcontext: beslissingen en achtergrond ("de SEO-tool lanceert volgende week", "merge freeze vanaf donderdag")
• Gebruikersprofiel: je rol, voorkeuren, en kennis-niveau
• Referenties: waar externe informatie te vinden is ("pipeline bugs staan in Linear project INGEST")

Het verschil in de praktijk

Zonder memory:

"Schrijf een LinkedIn comment in het Nederlands." (volgende sessie) "Schrijf een LinkedIn comment in het Nederlands." (volgende sessie) "Schrijf een LinkedIn comment in het Nederlands."

Met memory:

"Schrijf een LinkedIn comment." (Claude weet al: Nederlandse posts = Nederlands antwoord, Engelse posts = Engels antwoord)

Dat klinkt klein. Maar vermenigvuldig het met tientallen voorkeuren, projectbeslissingen, en werkafspraken. Na een paar weken werkt Claude alsof het je project al maanden kent — omdat dat ook zo is.

Memory onderhouden

Memory is niet "set and forget". Informatie kan verouderen. Een projectbeslissing van vorige maand kan inmiddels achterhaald zijn.

Mijn aanpak: ik review memory periodiek. Als iets niet meer klopt, pas ik het aan of verwijder ik het. Het is een levend systeem, geen archief. (Doe je dat niet, dan krijg je last van context rot — verouderde informatie die stilletjes je output verslechtert.)

Hoe de drie lagen samenwerken

De kracht zit niet in één laag maar in de combinatie:

Wanneer ik een LinkedIn post schrijf, gebeurt dit automatisch:

1. CLAUDE.md laadt → Claude weet dat dit een marketing workspace is, kent de mapstructuur, en weet dat de taal Nederlands is
2. linkedin-rules.md laadt → Claude kent de hook-formule, de verboden patronen, het algoritme, en de format-mix
3. tone-of-voice.md laadt → Claude schrijft in mijn stem: direct, persoonlijk, geen jargon
4. Memory laadt → Claude weet dat ik comments in de taal van de originele post schrijf, dat ik 2000+ uur ervaring heb, en welke posts ik recent al heb geschreven

Ik typ: "Schrijf een LinkedIn post over X."

Claude levert een post die voldoet aan het algoritme, klinkt als ik, en past in mijn contentstrategie. Zonder dat ik ook maar één regel hoefde te herhalen.

Vergelijking met andere tools

Hoe doet de concurrentie het?

Cursor heeft .cursorrules en sinds 2025 ook .cursor/rules/ met glob-based path-scoping — vergelijkbaar met Claude's rules-systeem. Maar Cursor heeft geen persistent memory tussen sessies. Elke sessie begint zonder kennis van eerdere feedback of projectbeslissingen.

GitHub Copilot heeft "instructions" — beperkt tot basisinstructies, geen modulair systeem.

Geen van beide heeft het drielagen-systeem dat Claude Code biedt. Dat betekent niet dat ze slechter zijn voor code-werk — maar voor complexe, multi-domein projecten zoals marketing en content is het verschil merkbaar.

Aan de slag: je eigen Claude Code configuratie in drie stappen

Stap 1: Schrijf een CLAUDE.md. Beschrijf je project, je mapstructuur, en je belangrijkste werkwijzen. Houd het kort — maximaal een A4.

Stap 2: Maak je eerste rules-bestand. Kies het domein waar je het vaakst werkt. Maak .claude/rules/[domein].md aan met een paths: frontmatter die aangeeft wanneer het moet laden. Begin met je belangrijkste "stop met dit elke sessie herhalen"-regels.

Stap 3: Laat memory zijn werk doen. Geef Claude correcties wanneer het iets fout doet. Zeg expliciet "onthoud dit" bij belangrijke voorkeuren. Review je memory af en toe om verouderde informatie te verwijderen.

Na een week merk je het verschil. Na een maand wil je niet meer zonder.

Tot slot

CLAUDE.md delen op LinkedIn is een goed begin. Maar het is alsof je je CV laat zien zonder je werkproces. De echte kracht van Claude Code zit in de combinatie van project-instructies, automatische domeinregels, en persistent geheugen.

Na 2000+ uur is dit het patroon dat mij het meeste tijd bespaart. Niet een beter model. Een betere configuratie.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen CLAUDE.md en .claude/rules/? CLAUDE.md is je hoofd-projectinstructie die elke sessie laadt. Rules zijn modulaire bestanden in .claude/rules/ die automatisch laden op basis van het pad waar je werkt. Rules zijn ideaal voor domein-specifieke regels die je CLAUDE.md te lang zouden maken.

Worden rules automatisch geladen of moet ik ze handmatig activeren? Automatisch. Als een rules-bestand een paths: frontmatter heeft, laadt Claude het zodra je werkt in een bestand dat matcht met dat pad. Zonder paths-frontmatter laadt het bij elke sessie, net als CLAUDE.md.

Hoe werkt memory in Claude Code? Memory slaat informatie op tussen sessies: feedback die je geeft, projectbeslissingen, en voorkeuren. Je kunt expliciet zeggen "onthoud dit" of Claude slaat het automatisch op wanneer je een correctie geeft. Memory blijft beschikbaar in toekomstige sessies.

Kan ik memory handmatig bewerken of verwijderen? Ja. Memory wordt opgeslagen als markdown-bestanden die je kunt lezen, bewerken, en verwijderen. Het is aan te raden om periodiek je memory te reviewen en verouderde informatie te verwijderen.

Werkt dit ook voor niet-developers? Absoluut. Ik gebruik deze setup voor marketing, content, en strategie — geen developer-werkzaamheden. Claude Code is net zo effectief voor content workflows als voor code, mits je de juiste context geeft.

Hoe verhoudt Claude Code's configuratie zich tot Cursor? Cursor heeft sinds 2025 ook .cursor/rules/ met path-scoping, vergelijkbaar met Claude's rules. Het grootste verschil is dat Claude Code persistent memory heeft tussen sessies — iets dat Cursor niet biedt.

Hoeveel rules-bestanden kan ik aanmaken? Er is geen hard limiet, maar houd er rekening mee dat elk geladen rules-bestand context-ruimte inneemt. Zes tot tien goed-gestructureerde bestanden is een praktisch maximum voor de meeste projecten.

Verder lezen

• Van ChatGPT naar AI Agent — Waarom Claude Code je Volgende Stap is — als je net begint met Claude Code
• Prompt Engineering is Dood. Lang Leve Context Engineering. — waarom context belangrijker is dan prompts
• Context Rot: Hoe Stilte je Claude Code Sessies Beschadigt — wat er gebeurt als je memory niet onderhoudt
• Mijn AI Development Stack: Tools, Workflow en Wat het Kost — het bredere plaatje van mijn setup